Starałam się ukryć szczęście tak bardzo, jak umiem.
Byłam strasznie podekscytowana. mimo, że coś mi w nim nie pasowało. No ale potrzebowałam członków, chociażby po to, żeby przyciągać następnych i tak dalej...
I całkiem nieźle mi poszło, a przynajmniej Another tego nie zauważył. Nadal przybierając obojętną minę, odrzekłam:
-Oczywiście.
Zerknął w górę. Pewnie zastanawiał się, jak tu czmychnąć. Ale po chwili westchnął.
-No dobra. - powiedział, zerkając na moją minę.
-Twoja jaskinia to numer 9. - odrzekłam.
Zaczęłam się powoli oddalać, zastanawiając się, czy dobrze zrobiłam, przyjmując go do stada. No ale cóż... Ale jednak doszłam do wniosku, że zrobiłam dobrze. Nasłuchiwałam, czy usłyszę go ponownie.
<Another? Tak trochę brak weny>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz